เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 ยานสำรวจอวกาศโวเอเจอร์ 1 (Voyager 1) หลังเสร็จสิ้นภารกิจการสำรวจ ก็เริ่มเดินทางออกจากระบบสุริยะ โดยอยู่ไกลเกินวงโคจรของดาวเนปจูน และอยู่ห่างจากโลกประมาณ 6 พันล้านกิโลเมตร (ราว 40 เท่าของระยะทางเฉลี่ยจากโลกถึงดวงอาทิตย์)

ตามข้อเสนอของคาร์ล เซแกน (Carl Sagan) ได้มีคำสั่งให้ยานหันกลับไปถ่ายภาพ “ภาพครอบครัว” (family portrait) หนึ่งในภาพที่โด่งดังที่สุดคือภาพที่รู้จักกันในชื่อ “จุดสีน้ำเงินที่ริบหรี่” หรือ “苍蓝点”

ในภาพนี้ โลกปรากฏเป็นเพียงจุดสีน้ำเงินเล็กจิ๋วท่ามกลางแถบแสงจากแสงอาทิตย์ ซึ่งเป็นภาพลวงตาที่เกิดขึ้นภายในตัวกล้องอันเนื่องมาจากการสะท้อนของแสง โดยในภาพดังกล่าว โลกมีเพียง 0.12 พิกเซลเท่านั้น แสดงให้เห็นถึงความเล็กน้อยของดาวเคราะห์ของเรา เมื่อเทียบกับความกว้างใหญ่ของจักรวาล

“จงดูจุดนั้นอีกครั้ง นั่นคือที่ที่เราอยู่ นั่นคือบ้านของเรา นั่นคือพวกเรา บนจุดนั้น คนที่คุณรักทุกคน คนที่คุณรู้จักทุกคน คนที่คุณเคยได้ยินชื่อ ทุกคนที่เคยมีชีวิตอยู่—มนุษย์ทุกคน—ต่างใช้ชีวิตทั้งชีวิตของพวกเขาอยู่ที่นั่น ความรวมของความสุขและความทุกข์ของพวกเรา ศาสนา แนวคิดเชิงอุดมการณ์ และหลักเศรษฐศาสตร์นับหมื่นนับพัน ทุกคนที่เป็นทั้งผู้ล่าสัตว์และผู้เก็บหาอาหาร ทุกคนที่เป็นทั้งวีรบุรุษและผู้ขลาดเขลา ทุกผู้สร้างอารยธรรมและผู้ทำลายอารยธรรม ทุกกษัตริย์และทุกชาวนา ทุกคู่รักหนุ่มสาว ทุกเด็กที่ยังมีความหวัง ทุกพ่อและทุกแม่ ทุกนักประดิษฐ์และทุกนักสำรวจ ทุกครูผู้สอนคุณธรรม ทุกนักการเมืองที่ทุจริต ทุก ๆ “ซูเปอร์สตาร์” ทุก ๆ “ผู้นำสูงสุด” ทุกนักบุญและทุกคนบาปในประวัติศาสตร์ของเผ่าพันธุ์เรา ล้วนดำรงชีวิตอยู่บนฝุ่นผงเล็กจิ๋วที่ลอยอยู่ในลำแสงของดวงอาทิตย์นั้น” —— คาร์ล เซแกน